Ogród – Styl Angielski

Ogród w Stylu Angielskim


Ogrody angielskie

Ogród w stylu angielskim jest to ogród wzorowany na naturze. Moda na takie ogrody narodziła się już w XVIII wieku w Anglii. Był odpowiedzią na „sztywne” i geometryczne ogrody klasyczne. Postanowiono odejść od formy „od linijki” i przywrócić naturalny charakter ogrodu. Rośliny tutaj są tak dobrane, by tworzyły namiastkę naturalnego pejzażu. Najłatwiej w ten sposób zagospodarować duże działki, częściowo zalesione albo z pojedynczymi, ale już dużymi drzewami, malowniczym rozlewiskiem rzeki czy linią brzegową jeziora. W małych ogrodach można zaaranżować zakątki, które w sposób oczywisty będą się kojarzyły z naturą. Połączyć ogród z otaczającym krajobrazem, co sprawi, że przestrzeń pobrana z zewnątrz utworzy tło ogrodu i optycznie go powiększy.

Cechy ogrodu w stylu angielskim

W naturze rzadko zdarza się przestrzeń równa jak stół. Dlatego w ogrodzie angielskim wzorowanym na naturze, linie są luźne, swobodne. Nawet w nizinnym krajobrazie teren miejscami łagodnie wznosi się i opada. Podobnie warto ukształtować działkę. Niewielkie pofałdowanie powierzchni ogrodu sprawi, że stanie się on bardziej plastyczny, a jego powierzchnia optycznie większa. Wszelkie granice – układów roślin, nawierzchni, trawnika – są płynne, malownicze, poprowadzone po łukach. Mała architektura w ogrodzie angielskim jest obecna, ale nie dominuje. To raczej dyskretne wyposażenie ogrodu ukryte wśród roślin. Stąd zastosowanie znajdują tu przede wszystkim naturalne materiały. Jeśli nawierzchnie, to kamienne, żwirowe, drewniane, ziemne, a jeżeli betonowe, to „niewidoczne” lub stylizowanene na naturalne, często przerośnięte trawą albo niskimi płożącymi roślinami. Altany zazwyczaj są drewniane ukryte pod czapą pnączy, a meble najlepiej drewniane lub kute.